Daar voor 't tweede jaar (Ode aan de ganzenrijder)

 Tekst: Peter Hendrickx

Peter Hendrickx Oep ne frisse zondagmorgend, soems ligt er nog sneeuw, Onderdrukt 'm zenne kater me ne grwote geeuw. Want zenne kop doe nog zjer van 't daags teverre Omdat zenne kozijn keuning van de lollemannen was gewerre. En dan staat em ergens in Stabroek me een klein hartje te rillen oep een boerderaj Te wachte oep de peirde en hopelijk hemme ze ne rustige maj. Mor asse dan die kolosse losse komme die stoempend en stampend uit dejen bak En dan denkt 'm bang : moetekik daaroep gon zitte strak?

En dan vindt 'm de zijne tussen al die dieren E aj pakt zijn bloemekes en begint da peird te versiere En oem deje lange singel rond deje dikke buik te krijge moet 'm kruipe onder de bjest En aj denkt bij zen eige : jenne pwot verkjerd  en ik zen er gewest. En deje knol staat nog wa te koppe en doet nog wa ambetant Mor subiet wordt die wel kalmer en gemakkelijker in d' hand. Dan wringt 'm zeneige in zene tenej en da spant wel wa on zen gat. Want 't is al van 't keizeruithale gelejje dattem hem nog aan het gat. Mor zittem dan wa later eindelijk toch in zijn zaal Dan kunne ze vertrekke en zen z' er kleir veur, allemaal.

Al die neuze wijze naw nor dezelfde kaant: het feest kan beginne, naw wordt het plezaant. Aj begint te snakke nor een goei frisse pint, En aj gerokt in vorm en al wa beter gezind. En kek, on de Notelaer, daar staat de keuning van flej jaar En die peirde ston te staampe, want die moete nog wenne on mekaar. Die rieke natuurlijk wok die jeste lentegeuren, En van deje kater, daar valt niks mjer van te bespeure. En zow trekke ze deur Stabroek, een bonte rood-gele stoet, En elke pint smokt 'm beter, mor pas oep veur de boet, Want zat oep een peird, da 's iet da ni gaat: Aj is ne ganzerajjer, en aj wet veur wa da da staat: Het embleem oep zijne frak is koninklijk en aj gedraagt er zich dan wok naar. Zow doen ze da in Stabroek, jaar na jaar.

En zen z' in Putte dan smeire ze de rookies hunne smoel vol rood En hunne kop vol windels, precies of ze zen halfdwod. Zow hojje z' hem wok te stekke vlej jaar: Ze schaarden 'm vast langs achter en smeten 'm oep den biljaar. Zow kon iederjen zien: die is veur den jeste kjer on de beurt En dan hawwe z' hew goe in 't wog, da ge ni buite de lentjes kleurt. En terug in 't dorp make ze stoet, twej on twej, En aj zow fjer lak ne gieter en d' harmonej stapt wok mej, En 't volk staat on de kaant veur hem te klappe, En lak nen echte ruiter lottem zen peird den oemlwop binnenstappen.

En on de micro staat den Bob al te brulle en te vloeke En oonze ganzerajjer daarft al is nen toer overslage en dan moeten z' hem in de Zwaan komme zoeke. Mor alles bleft binnen de paarke en er lwopt niks verkjerd. Zow gaat da hier in Stabroek, zow wordt da aangeljerd. En as de zon begint te zakke en deje nek komt langzaam blwot Begint zijn bloed wa rapper te strome en de mensenmassa wordt joelend grwot. Bij elke nieven toer rajt 'm of dagget de leste lekt, En aj sleurt de ziel uit zijn lijf tot dagget net uiteindelijk brekt. En de Frans staat daar al met mantel en kroon aan da hek, En aj zet noggis aan mor naw oep nen blwote nek. Zijn zenuwe gieren deur zijn keil en aj smekt: lottem veur mij toch zijn. Mor ze zijn me zow veule en de kaans is zow klein. En aj is nog joenk en zijnen tijd komt nog wel Want 't is pas 't twejde jaar dattem mej doet met dees spel, Mor aj wilt zow geire en tussen al die roepende mensen staat zen lief En aj zou zow geire dejje kop trekke veur zijnen hartendief.

Dus richt 'm zijn peird en in nen onzekeren draf Gaat 'm misschien veur de leste kjer van 't jaar oep die gaans af. Zijne greep doet de galg schudden en kraken Mor breken doet er niks en aj moet zijn poging staken. En twej beurte achter hem valt de kop in d' hande van zenne maat Zowdat dieje veur Stabroek nor 't keizerschap gaat. En efkes wordt 'm kwaad en moet 'm zijn tranen verbijten, Mor da zen de regels van 't spel en da verdriet da zal wel slijten. Want 's avonds staat zijn peird oep stal en aj met zijn leste pint, Kan er mej leive dat de kop was veur zijne vriend. En in zijn bed ziet 'm alles noggis passeren en dan gloeien zijn kaken. En aj was blaj dattem er bij was, dat 'm het heeft mej mogen maken. En testags ston ze der opnief, proper gewassen en geschoren, Allemaal rond hunne keuning, zow gaat da hier in Stabroek, zow leift hier de folklore.

 

Ganzenrijders Agenda

September '17
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30

Blijf eenvoudig op de hoogte van al onze activiteiten! Schrijf je nu in op onze ganzenrijders nieuwsbrief en je weet alles als eerste.

Tot binnenkort in je mailbox!

Daar voor 't tweede jaar

Ode aan de ganzenrijder, geschreven door Peter Hendrickx ter ere van het 750 Jaar Stabroek-slotspektakel.

» lees hier...